
Ο υπουργός προστασίας του πολίτη εξήγγειλε τη σύμπτυξη ενιαίου κοινωνικού μετώπου ενάντια στη βία και ο πρόεδρος της Ελληνικής δημοκρατίας εξέφρασε την ελπίδα η μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου να τιμηθεί ειρηνικά γιατί αυτό είναι το ελάχιστο που του οφείλουμε όλοι".
Η λογική αυτών των δηλώσεων γίνεται έχοντας ως γνώμονα την εξημέρωση του θηρίου που λέγεται ακροαριστερά και αντι-εξουσιαστικός χώρος. Είναι η λογική του συμβιβασμού της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας στην πρακτική της απόκλισης που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς εντός και εκτός κοινοβουλίου.
Η ανθρωποκτονία που έλαβε χώρα στην περιοχή των εξαρχιών με νεκρό τον Αλέξη Γρηγορόπουλο ήταν η αφορμή της μεγαλύτερης απόκλισης που γνώρισε η μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Η δημοσιογραφική ελίτ της Ελλάδος και ο ΣΥΡΙΖΑ έκαναν λόγο για δολοφονία για ΠΟΛΙΤΙΚΗ δολοφονία.
Η όλη κατάσταση πηρέ αμέσως πολιτική διάσταση και η πολιτική βία ήταν το άμεσο επακόλουθο.
Όλοι έγιναν δικαστές και αποφάσισαν ότι ο αστυνόμος είχε πρόθεση να σκοτώσει και ότι δεν χρειάζονταν δίκη με βάσει τις διατάξεις και το λειτουργικό της αστικής δικαιοσύνης αλλά λαϊκή δίκη.
Όλη η επιχειρηματολογία της αριστεράς είναι επικεντρωμένη στην αδυναμία σωστής απόδοσης δικαιοσύνης και στην μη λειτουργικότητα του κράτους δικαίου. η φιλοσοφική λίθος της αριστεράς είναι σαφώς δομημένη με τρόπο που να εξηγεί τα τεκταινόμενα μέσω του δικού της πλαισίου αρχών και αξιών και όχι βάσει των συνταγματικών κατοχυρωμένων διατάξεων.
Αυτό είναι και το οξύμωρο της αριστερής λογικής για το κράτος δικαίου : θέλουν δικαιοσύνη αλλά δεν θέλουν την δικαιοσύνη που τους προσφέρεται από το σύνταγμα, παραγνωρίζοντας πως βάσει αυτού υπάρχουν ως πολίτες η ως πολιτικά κόμματα. Εδώ να σημειωθεί πως η άποψη ενός πολίτη και ενός πολίτικου κόμματος για βελτιστοποίηση του συστήματος απόδοσης δικαίου είναι όχι μόνο επιτρεπτή αλλά αναγκαία για την προώθηση του γενικού καλού.
Ωστόσο , η αριστερά και οι αντεξουσιαστές φαίνεται να λειτουργούν αμφίσημα και άκρως καιροσκοπικά. Γιατί δεν είναι δυνατόν να ζητάς απόδοση δικαιοσύνης για τον αστυνόμο που πυροβόλησε χωρίς να αναγνωρίζεις το δικαίωμα στο δικαστήριο να αποφασίσει με βάσει το τεκμήριο της αθωότητας ενώ σε αντίστοιχη περίπτωση αναρχικού ή αριστερού συντρόφου να ζητάς να αποφυλακιστεί η να αθωωθεί για λογούς ιδεολογικούς π.χ. επειδή θεώρει πως η απαλλοτρίωση δεν είναι κλοπή ή η καταστροφή περιουσιών είναι μέρος της κοινωνικής εξέγερσης.
Είναι λοιπόν κυρίως φαντασιώσεις οι αξιώσεις της αριστεράς για αλλαγή του κράτους δικαίου. Γιατί δεν είναι δυνατόν να διαδηλώνεις για την αλλαγή του κράτους δικαίου όταν εσύ ακόλουθείς το δικό σου ιδεατό κράτος δικαίου. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείς πως όποιος δηλώνει ιδαλγός της ελευθερίας και της δημοκρατίας έχει το δικαίωμα να γαζώνει αστυνομικούς , να καταστρέφει και να καταλαμβάνει δημόσια κτίρια χωρίς να διώκεται ενώ όποιος δεν ανήκει στην παρέα μας και προσπαθεί να προστατέψει την περιουσία του και το δικαίωμα να ζει χωρίς να βιώνει την εγκληματικότητα των παρανομών μεταναστών απαγορεύεται να διαδηλώνει και να χρησιμοποιεί βία.(Άγιος Παντελεήμονας).
Αυτό που ίσως δεν μπορεί να συλλογιστεί, η μη διορατική αριστερά είναι η οργισμένη απάντηση μιας μεγάλης μερίδας πολιτών.
Αλήθεια έχει φανταστεί κάνεις το σενάριο να σκοτώσει ένας κάτοχος πρατηρίου ΠΡΟΠΟ ένας ληστή και μετά να αποδειχτεί πως ο ληστής ήταν γιος στελέχους κόμματος της αριστεράς!!!!
Οι αριστεροί και οι αντιεξουσιαστες θα ζητούν την τιμωρία του «δολοφόνου» και εξοργισμένοι πολίτες θα συγκρουστούν μαζί τους , θα χτυπούν , θα κρατούν επίσης ρόπαλα και αντικείμενα καταφεύγοντας στην αυτοδικία!!!
Δεν θα τους άρεσε αναμφίβολα!!!
Αλλά αυτοί θα το έχουν προκαλέσει μη δεχόμενοι το μονοπώλιο της βίας και το μονοπώλιο απόδοσης της δικαιοσύνης.













